Eerst mist en koude, daarna compleet ander weer in november: weermodellen tonen omslag

Wie hoopt op een vroege winterprik met sneeuw en schaatsijs, kan die verwachting voorlopig opbergen. De toonaangevende meteorologische ensemblemodellen – met name het Europese ECMWF en het Amerikaanse GFS/GEFS – schetsen voor de rest van november een tweedelig scenario. De maand begon opvallend rustig en fris, maar maakt zich op voor een klassieke omslag naar zacht, nat en dynamisch najaarsweer.

De eerste week van november staat grotendeels onder invloed van een continentaal hogedrukgebied ten noordoosten van onze streken. Deze constellatie blokkeert voorlopig de Atlantische oceaanstoringen. Met een oostelijke tot noordoostelijke bries wordt droge, maar vrij koude lucht aangevoerd.

Overdag haalt het kwik met moeite 9 tot 11 graden, afhankelijk van hoe snel het ochtendgrijs en de hardnekkige mist optrekken. Tijdens heldere nachten koelt het fors af, met op beschutte plekken landinwaarts de eerste lichte nachtvorst aan de grond.

Rond het midden van de maand (globaal tussen 9 en 15 november) wijzen de modelberekeningen op een markante patroonverandering. Het hogedrukbastion verliest zijn grip op West-Europa en trekt zich terug. Hierdoor breekt de Atlantische straalstroom door.

Depressies sturen actieve fronten over onze regio, wat gepaard gaat met perioden van fikse regenval en een toenemende zuidwestelijke wind. De kille oostenwind ruimt naar het zuidwesten, waardoor veel mildere lucht onze kant op stroomt. De maxima klimmen naar 11 tot 13 graden, terwijl de nachtelijke vorstkansen vrijwel verdwijnen.

Voor de periode vanaf circa 16 november tot het einde van de maand laten de langetermijnkaarten (ECMWF Extended en NOAA CFSv2) een duidelijk consistent signaal zien: een aanhoudend positieve temperatuurafwijking. De modellen berekenen gemiddelde weektemperaturen die 1 tot 3 graden boven de langjarige normaal liggen.

Dat vertaalt zich overdag naar zachte maxima tussen 9 en 13 graden. Ook de neerslagkansen blijven verhoogd. Diepe lagedrukgebieden boven de noordelijke Atlantische Oceaan pompen met regelmaat vochtige lucht naar West-Europa. Doordat de Noordzee na de warme zomermaanden nog altijd relatief warm is, bevatten deze passerende buienlijnen extra veel vocht, wat de kans op stevige regensommen en herfststormen vergroot.