Oplichters in Myanmar maken op grote schaal gebruik van Amerikaanse AI-technologie om slachtoffers wereldwijd binnen 96 uur verliefd op hen te laten worden. Achter de schermen van deze flitsromances schuilt een duister netwerk van dwangarbeid, mishandeling en geautomatiseerde chat-fabrieken, zo meldt
Het Nieuwsblad.
Het verhaal van de Indiër Safeer Mohammed Koorimannil legt de ijskoude realiteit van deze moderne 'scamfabrieken' bloot. Wat begon als een sollicitatie voor een onschuldige baan in de Thaise toeristensector, eindigde in het zwaarbeveiligde oplichterskamp Tai Chang in Myanmar. Onder dwang van gewapende mannen werd Koorimannil getransformeerd in 'Ella', een fictieve 28-jarige vrouw uit Singapore.
De psychologische stopwatch: vier dagen voor liefde
In het kamp gelden strikte en agressieve targets. Scammers krijgen exact vier dagen de tijd om een slachtoffer emotioneel zo afhankelijk te maken dat er geld kan worden afgetroggeld.
Om dit tempo bij te benen, chatten de daders met honderden mensen tegelijk. Koorimannil maakte in slechts één maand tijd misbruik van zo’n 50.000 slachtoffers uit minstens 17 verschillende landen. Onder zijn doelwitten bevonden zich onder meer een Duitse schilder, een Turkse patissier en militairen in Irak.
Amerikaanse AI als de perfecte vermomming
De ongekende schaal en snelheid van deze oplichting is alleen mogelijk door misbruik van westerse technologie. Onderzoek van persbureau AP toont aan dat de kampen softwareplatforms zoals KT (Kongtian Intelligent Customer Acquisition) en 007TG gebruiken.
Deze systemen draaien achter de schermen op krachtige AI-modellen zoals ChatGPT en Gemini. De technologie doet het zware werk voor de oplichters:
- Automatische vertaling: Berichten worden live vertaald in meer dan 100 talen, waardoor taalbarrières verdwijnen.
- Rollenspel-chatbots: De AI helpt om overtuigende personages te creëren en geloofwaardige antwoorden te genereren.
- Massacommunicatie: Het stelt één enkele 'scammer' in staat om tientallen profielen tegelijkertijd te beheren.
"Iedereen is daar een robot"
De werkomstandigheden in het kamp zijn onmenselijk. Terwijl de software de prestaties van de werknemers nauwgezet bijhoudt, surveilleren supervisors met stroomstootwapens tussen de bureaus. Wie niet productief genoeg is of weigert mee te werken, wordt fysiek mishandeld.
"Als ze in de buurt van mijn computer kwamen, begonnen mijn handen te trillen," getuigt Koorimannil. Omdat hij psychologisch niet in staat was om mensen efficiënt op te lichten, werd hij herhaaldelijk geslagen.
Ontsnappen uit deze hel is nagenoeg onmogelijk zonder geld. Pas nadat er via een tussenpersoon een losgeld van 500.000 Indiase roepies (ongeveer 4.600 euro) per persoon was betaald, kwamen Koorimannil, zijn beste vriend en 19 andere Indiërs eindelijk vrij.