Alleenstaande mama met € 2.300 netto per maand getuigt: “Elke melding van school bezorgt me stress”

26 feb , 13:00 • Financieel

Terwijl de algemene inflatie in België begin 2026 is afgekoeld naar zo'n 1,3%, voelt Kelly (34), een alleenstaande moeder uit de Vlaamse rand, daar bitter weinig van. Voor haar is de wekelijkse tocht door de supermarkt veranderd in een mijnenveld van prijsstijgingen. "De cijfers zeggen dat het beter gaat, maar mijn kassabon zegt iets helemaal anders", vertelt ze terwijl ze de laatste 'rode stickers' in haar karretje legt.

Kelly voedt twee kinderen op: Lars (10) en Mila (7). Volgens de meest recente cijfers van de Gezinsbond (februari 2026) bedraagt de minimale maandelijkse kost voor een kind van 10 jaar inmiddels € 587, terwijl een kind van 7 jaar gemiddeld € 524 per maand kost. Dat is een totaal van ruim € 1.100 per maand, puur voor de basisbehoeften. En dan zijn de kosten voor de sportclub, de schoolreisjes of die onvermijdelijke nieuwe winterjassen nog niet eens meegeteld.

De supermarkt als prijsval

Wat Kelly het hardst raakt, is de zogenaamde 'inflatie van de winkelkar'. Hoewel energieprijzen zijn gestabiliseerd, blijven de prijzen voor bewerkte voeding, vlees en verse groenten op een recordhoogte staan. In 2025 steeg de prijs van de gemiddelde winkelwagen met bijna 4%, en die trend zet zich in 2026 door voor specifieke producten.

"Vroeger was een zak appels of een bakje aardbeien een vanzelfsprekend tussendoortje voor de kinderen", legt Kelly uit. "Maar de afgelopen weken zijn de prijzen voor paprika's, courgettes en fruit weer de pan uit geswingt. Ik betaal nu soms het dubbele voor hetzelfde bakje aardbeien als twee jaar geleden." Vooral rundsvlees is voor haar een luxeproduct geworden; een kilogram biefstuk tikt nu de € 26 aan, een stijging van meer dan 20% in een jaar tijd.

De wekelijkse puzzel: "Ik leef in functie van de folder"

Met een netto-inkomen van ongeveer € 2.300 (het gemiddelde voor een alleenstaande vrouw in Vlaanderen) plus het Groeipakket (de vroegere kinderbijslag), zou Kelly op papier moeten rondkomen. Maar de vaste kosten eten haar budget op voor ze de winkel binnenstapt.

Huisvesting: Haar huur en energiekosten bedragen samen zo'n € 1.350.
Vaste kosten: Verzekeringen, internet en haar gsm-abonnement (dat net met € 1 per maand is gestegen) slokken nog eens € 250 op.
Resultaat: Er blijft minder dan € 700 over voor voeding, kleding, doktersbezoeken en onvoorziene kosten voor drie personen.

Kelly’s strategie is even bewonderenswaardig als vermoeiend. Ze is een "folder-jager" geworden. "Ik ga naar drie verschillende supermarkten: de ene voor de luiers en schoonmaakmiddelen in XXL-verpakking, de andere voor de groenten van het seizoen, en de derde voor de huismerken die kwalitatief het beste zijn."

De verborgen stress: De "Brief uit de Boekentas"

De grootste angst van Kelly is niet de supermarktkassa, maar de communicatie-app van de school. "Een melding dat Lars nieuwe turnpantoffels nodig heeft of dat de schoolfactuur eraan komt, bezorgt me onmiddellijk hartkloppingen. In 2026 kost een kind gemiddeld evenveel als een woning — zo'n € 264.000 tot hun 25ste verjaardag. Als je dat bedrag ziet, word je even duizelig."

Ze probeert haar kinderen niets te laten merken van de financiële druk. "Lars wil graag op voetbal, maar de lidmaatschapsbijdrage en de uitrusting zijn een enorme hap uit mijn budget. We hebben afgesproken dat hij zijn verjaardagsgeld van de grootouders daarvoor gebruikt. Het doet pijn als moeder dat je dat niet gewoon kunt betalen."

De toekomst: "Hopen op de spilindex"

Kelly kijkt reikhalzend uit naar mei 2026. Omdat de spilindex in februari werd overschreden, zullen de sociale uitkeringen en lonen in mei met 2% stijgen. "Het is een pleister op een houten been, maar elke 40 of 50 euro extra is welkom. Het betekent dat we misschien eens een keer wél naar de film kunnen, of dat ik de goede olijfolie kan kopen in plaats van de goedkoopste variant die naar niets smaakt."

Haar verhaal is dat van duizenden Vlamingen: de middenklasse die niet arm genoeg is voor extra sociale steun, maar niet rijk genoeg om zonder zorgen de maand af te sluiten. "We overleven niet alleen, we vechten voor elk stukje levenskwaliteit," besluit ze dapper.