Het zonnetje komt erdoor, de dagen worden langer en ik geef het toe: er is niets heerlijker dan met de neus in de wind door onze prachtige Vlaamse bossen te wandelen. Ik zie het dagelijks gebeuren: honden die dolenthousiast door de struiken sjezen, staart kwispelend, de vrijheid tegemoet. Het ziet er zo puur en gelukkig uit, toch?
Maar vandaag moet me iets van het hart. Want achter die idyllische plaatjes schuilt een drama waar we te weinig bij stilstaan.
Ik sprak onlangs met de mensen van het Natuurhulpcentrum en de verhalen die ik daar hoorde, lieten me niet meer los. Maart is de maand van het prille leven. In het hoge gras en tussen de varens liggen ze: piepjonge reetjes, piepkleine haasjes. Ze zijn nog te zwak om te vluchten. Hun enige verdediging is 'stillsati', doodstil blijven liggen en hopen dat ze niet gezien worden.
En daar loopt het mis. Zelfs de liefste gezinshond, die thuis geen vlieg kwaad doet, heeft een jachtinstinct. Eén snuffel, één enthousiaste sprong in het verkeerde struikgewas en het noodlot slaat toe. Het asiel van Veeweyde en het Natuurhulpcentrum worden momenteel overspoeld met deze 'slachtoffertjes'. En geloof me, als je die grote, bange reeënoogjes ziet van een dier dat zwaargewond is geraakt door een loslopende
hond... dan breekt je hart in duizend stukjes.
Het is geen aanval op hondeneigenaars, maar een warme oproep.
Ik ben zelf een enorme dierenvriend, en ik gun elke viervoeter zijn vrijheid. Maar alsjeblieft, hou je hond deze weken aan de lijn in natuurgebieden. Niet omdat ik een 'spelbreker' wil zijn, maar omdat die meter touw het verschil betekent tussen leven en dood voor een jong reetje dat daar ergens in het gras ligt te wachten op zijn moeder.
Wist je trouwens dat er vorig jaar meer dan 20.000 asieldieren een nieuwe thuis vonden via platformen zoals adopteereendier.be? We zijn een land van dierenliefhebbers, dat bewijzen die cijfers. Laten we die liefde nu ook tonen aan de wilde dieren in onze achtertuin.
Laten we samen genieten van de lente, maar met respect voor de allerkleinsten die zich niet kunnen verdedigen. Een kleine moeite voor ons, een wereld van verschil voor hen.
Houden jullie je viervoeters ook wat korter bij de lijn deze maand? Of kennen jullie plekjes waar ze wel nog veilig kunnen ravotten zonder de natuur te storen? Deel het met me, ik leer graag van jullie ervaringen!
Liefs,
Jana
Achter de schermen bij de redactie van Nieuws365 kennen we Jana Foets als een straffe madam met een scherpe pen, maar op haar persoonlijke blog laat ze een andere kant zien. Hier schrijft ze niet alleen het nieuws, ze voelt het ook.
Met een ongezouten mening, een flinke portie Kempense nuchterheid en een hart dat net iets sneller slaat voor dierenwelzijn en lokale verhalen, neemt Jana je mee in haar wereld. Geen droge feiten, maar echte ervaringen recht uit het leven gegrepen.