De onzichtbare pensioenkloof: Wie betaalt écht de prijs vanaf 2027?

Wie dacht dat de kersverse pensioenhervorming van de regering-De Wever na de invoering van de pensioenmalus rond was, heeft buiten de commissie Sociale Zaken gerekend. Achter de schermen ligt een nieuwe, ingrijpende besparingsmaatregel klaar: de invoering van de 'cap' of het beperkingspercentage op niet-gewerkte dagen. Vanaf 1 juli 2027 wil pensioenminister Jan Jambon (N-VA) komaf maken met het principe dat werkloosheid of landingsbanen onbeperkt meetellen voor je pensioenopbouw. Het motto is duidelijk: wie een volwaardig pensioen wil, moet daar effectief voor werken.

Momenteel bestaat een derde van de gemiddelde loopbaan uit zogenaamde 'gelijkgestelde perioden'. De regering grijpt nu drastisch in door een maximaal percentage aan niet-gewerkte dagen op te leggen, gekoppeld aan je geboortejaar:

Wie over die grens gaat, ziet de extra dagen simpelweg geschrapt in de berekening van het uiteindelijke pensioenbedrag. Grote uitzonderingen zijn er wel voor ziekte, invaliditeit, zorgverlof en het minimumpensioen; die dansen de dans.

De maatregel viseert specifiek werkloosheid, het (oude) brugpensioen, SWT en de niet-gepresteerde dagen in een landingsbaan. Volgens het Planbureau dreigt de ingreep vooral de lagere pensioenen te treffen en de genderkloof te vergroten.

Het kabinet-Jambon verdedigt de maatregel door te wijzen op scheefgetrokken situaties uit het verleden, maar de vakbonden spreken van contractbreuk en stappen naar het Grondwettelijk Hof. Vooral ex-werknemers van grote herstructureringen, zoals de sluiting van Ford Genk, worden zwaar getroffen. Wie destijds op zijn vijftigste op brugpensioen trok, overschrijdt de grens van 20 procent ruimschoots en dreigt volgens oud-vakbondsman Jef Maes tot 400 euro per maand te verliezen.