Vlaamse leerkrachten zijn keihard voor Zuhal Demir: “Dit kan zo niet”

29 aug , 7:00 • Politiek

Als het van de Vlaamse leerkrachten afhangt, haalt minister van Onderwijs Zuhal Demir (N-VA) het einde van het schooljaar niet. In een grootschalige enquête van HLN, 'De Tafel van Gert' en iVOX krijgt de minister een vernietigende rapportcijfer van gemiddeld 2,9 op 10. Maar liefst 90 procent van de ondervraagden vindt bovendien dat ze haar hervormingen in een veel te hoog tempo doordrukt, zonder voldoende te luisteren naar de werkvloer.

Het onderzoek werd uitgevoerd bij 2.000 representatief gekozen leerkrachten in Vlaanderen. De resultaten schetsen een bitter beeld van het vertrouwen in het huidige onderwijsbeleid:

Slechts 13 procent vindt Demir een goede minister en noemt het beleid de juiste richting.
80 procent stelt dat de prioriteiten van het kabinet verkeerd liggen.
71,7 procent geeft haar een dikke onvoldoende (een score tussen 0 en 4).
Amper 2 procent kent de minister een 9 of een 10 toe.

De grootste behoefte op de werkvloer? Meer respect en waardering voor het beroep (13%) en het dringend aanpakken van de enorme administratieve en planlast (12%). Liefst 60 procent van de leerkrachten geeft aan dat er onder Demir veel wordt gezegd, maar dat er in de klaspraktijk amper iets veranderd is.

Waar komt de weerstand tegen Zuhal Demir vandaan?

Dat de relatie tussen de minister en de onderwijssector zo onder druk staat, is het gevolg van een reeks ingrijpende en snelle beslissingen die Demir sinds haar aantreden nam. Hoewel haar focus ligt op het "terug naar de basis" brengen van het niveau (lezen, schrijven en rekenen), botst de manier waarop ze dit wil bereiken op fel verzet van directies, leerkrachten en zelfs leerlingen:

Afschaffen van lesvrije en pedagogische studiedagen: Demir kondigde aan het aantal vrije schooldagen strakker te willen reguleren en in te perken om de effectieve lestijd te verhogen. Bij leerkrachten en leerlingen leidde dit begin 2026 zelfs tot zeldzame protestacties en scholierenstakingen.
Dwangmatige invoering van nieuwe minimumdoelen: Het tempo waarmee scholen de nieuwe minimumdoelen moeten implementeren zorgt voor een hoge werk- en administratiedruk. Meer dan 1.300 schooldirecteurs stuurden hierover eerder al een brandbrief.
Inperking en hervorming volwassenenonderwijs en hoger onderwijs: Bezuinigingen en verstrengde regels veroorzaakten onrust bij cursisten, studenten en docenten.
Gebrek aan inspraak: De algemene perceptie heerst dat Demir vooral via de media 'spierballentaal' spreekt en beslissingen van bovenaf oplegt zonder het onderwijsveld adequaat te consulteren.

Gezag onder druk en angst voor burn-out

Uit het HLN-onderzoek blijkt dat het gebrek aan steun vanuit de politiek diep snijdt: slechts 1 op de 10 leerkrachten voelt zich erkend door de wetstraat. Toch haalt 93 procent nog steeds voldoening uit hun vak, doordat ze zich wel gewaardeerd voelen door hun eigen leerlingen (80%) en directe collega's (92%).

Toch blijft het water de scholen aan de lippen staan. De tucht en discipline op school brokkelt af: 90 procent vindt dat leerlingen te weinig discipline tonen, 62 procent voelt het eigen gezag ondermijnd en 59 procent heeft in de klas al te maken gehad met geweld. Ook de stijgende taalachterstand baart grote zorgen: 84 procent ziet het onderwijsniveau dalen doordat leerlingen onvoldoende Nederlands spreken.

Het resultaat van dit alles is een aanhoudende mentaal zware belasting: maar liefst 6 op de 10 leerkrachten vrezen op termijn uit te vallen met een burn-out als er op het terrein niets verandert