Verkeersexperts zijn duidelijk: zo moet je correct ritsen

09 jun , 12:00 • Verkeer

Het is een van de grootste bronnen van frustratie op de Belgische en Nederlandse snelwegen: ritsen. Voor de één is het een vloeiende, rimpelloze choreografie van auto’s die perfect in elkaar overvloeien. Voor de ander voelt het als een asociale voordringactie, waarbij plichtsgetrouwe chauffeurs de weg blokkeren voor automobilisten die "brutaal" tot het einde doorrijden. Tijd om de feiten van de fabels te scheiden. Hoe hoort het nu écht, wat zegt de wet, en waarom is de methode die de meeste mensen hanteren juist de oorzaak van de file?

De wet is duidelijk: Het is een plicht

Laten we beginnen met de juridische kant van het verhaal. Sinds 1 maart 2014 is ritsen in België bij sterk vertraagd verkeer niet langer een kwestie van hoffelijkheid, maar een wettelijke verplichting. De regel is ontworpen om de capaciteit van ons wegennet optimaal te benutten. Wie weigert een ritser tussen te laten, begaat een overtreding. Omgekeerd is te vroeg invoegen niet expliciet strafbaar, maar het drukt wel de doorstroming volledig de soep in.

De regel geldt specifiek wanneer het verkeer sterk vertraagd is of stilstaat, en er sprake is van een rijstrookvermindering door een hindernis, wegenwerken of een wegversmalling.

De gouden regels van het ritsen

Echte verkeersexperts zijn er unaniem over: correct ritsen gebeurt pas op het allerlaatste moment. Dit is hoe het stappenplan er in de praktijk uitziet:

Rij door tot het einde: Het belangrijkste misverstand is dat je direct naar de andere strook moet opschuiven zodra je het eerste waarschuwingsbord ziet. Doe dit niet. Rij op de wegvallende strook rustig door tot aan de kegels, de signalisatie of het punt waar de rijstrook fysiek ophoudt.
Pas je snelheid aan: Vanaf ongeveer 300 meter voor de flessenhals is het de bedoeling dat de auto's op beide rijstroken hun snelheid aan elkaar aanpassen. Ga niet bumperkleven en ga niet abrupt op de rem staan.
Pas het ritsprincipe toe: Net voor de versmalling geven de bestuurders op de doorgaande rijstrook om de beurt voorrang aan één invoegend voertuig. Het is een simpel 'om-en-om'-systeem: een auto op de doorgaande strook, een auto van de wegvallende strook, enzovoort.

Waarom te vroeg invoegen de file verlengt

De menselijke psychologie is vaak de grootste spelbreker. Veel automobilisten voelen zich ongemakkelijk om tot het einde door te rijden. Ze zijn bang dat ze er niet meer tussen gelaten worden of dat ze als 'asociaal' worden bestempeld. Daarom voegen ze honderden meters te vroeg in.

Het resultaat? Er ontstaat een harmonica-effect. De doorgaande strook slibbt dicht omdat er over een lengte van een halve kilometer willekeurig auto’s tussenwringen. Ondertussen blijft er honderden meters aan kostbaar asfalt op de wegvallende strook onbenut. Door pas helemaal aan het einde te ritsen, gebruik je de volledige capaciteit van de weg en blijft de wachtrij voor de flessenhals zo kort mogelijk, wat ook de achterliggende kruispunten ontlast. Ritsen is dus geen voordringen; het is de weg optimaal gebruiken.