Andrea (27) werd gruwelijk verkracht: "Hij sloeg me in mijn gezicht, keer op keer"

Andrea (27) werd gruwelijk verkracht:
Donderdag 27 December 2018 - 23:00   I   Foto: Facebook   I   door Fabian Morren

Andrea Sicignano (27), een Amerikaanse studente die sinds enkele maanden in Madrid woont, is vorig weekend na een avondje stappen aangevallen en verkracht door een onbekende man. Op Facebook doet ze nu haar verhaal. Het vreselijke verhaal is al duizenden keren gedeeld.

"Ik woon inmiddels zes maanden in Madrid en afgelopen weekend bezocht ik daar een vriend. We gingen een avondje stappen om een flamencoshow te zien. We waren allebei dronken en toen we de bar verlieten, raakten we elkaar kwijt. In een poging om thuis te geraken, stapte ik per ongeluk op de verkeerde bus.”

Samen met de man stapte ze af op de laatste halte. In een buurt die ze niet kende. “Ik was de weg kwijt om 4 uur ’s nachts en het openbaar vervoer reed niet meer. Ik had hulp nodig en die man verzekerde mij dat hij me veilig naar huis zou helpen.”

Plots besefte Andrea dat de man geen goede bedoelingen had. Ze probeerde weg te stappen, maar dat lukte niet. "Ik begon te vechten, hij begon me te slaan. Ik schreeuwde en vocht met alle kracht die ik in me had. Ik probeerde wanhopig naar mijn gsm te grijpen, maar hij zei me in het Spaans dat hij mijn gsm had en dat ik niemand kon bellen. Hij sloeg me in het gezicht, keer op keer, tot ik niet meer kon vechten. Tot ik niet meer kon schreeuwen. Tot ik zelfs niets meer kon zien door het bloed in mijn ogen.”

“Ik deed alsof ik dood was. Ik kon alleen nog hopen dat hij zou weggaan. Ik weet niet hoeveel tijd er voorbijging voor ik uiteindelijk mijn ogen opende, maar toen ik dat deed, was hij verdwenen. Hij had me verkracht.”

“Vanmorgen heb ik de dader in de ogen gekeken. Er zal een rechtszaak volgen, maar voorlopig zit hij veilig achter de tralies. Deze man kon mij vermoord hebben. Hij liet mij alleen achter, in een plas van mijn eigen bloed. Voor zover hij wist, was ik dood. Maar ik heb het overleefd. Ik ben er nog.”

TAGS  I  Andrea Sicignano