Frank Vandenbroucke spaart rijkere Belgen niet

Vicepremier Frank Vandenbroucke heeft opnieuw gepleit voor een andere verdeling van de lasten binnen de federale begroting. Tijdens een openingscollege aan de Universiteit Gent, dat op 6 oktober plaatsvond, stelde de minister dat ook de rijkste Belgen een groter deel van de financiële inspanning moeten dragen.

Volgens Vandenbroucke ligt er vooral nog ruimte bij bepaalde constructies die vandaag binnen de wettelijke regels vallen. Hij verwees daarbij naar management- en beheermaatschappijen. Volgens de minister loopt de federale overheid daardoor jaarlijks miljarden euro's aan potentiële inkomsten mis.

Zijn kritiek richtte zich niet alleen op belastingontwijking, maar ook op de manier waarop de begrotingsinspanningen worden verdeeld. Besparingen zijn volgens Vandenbroucke noodzakelijk, maar mogen volgens hem niet hoofdzakelijk terechtkomen bij mensen die financieel het kwetsbaarst zijn.

De minister vindt dat het debat over verantwoordelijkheid breder moet worden gevoerd. Volgens hem kunnen mensen die over aanzienlijke financiële middelen beschikken niet buiten schot blijven wanneer de overheid moeilijke keuzes moet maken.

Tegelijk erkent Vandenbroucke dat sommige constructies waar hij naar verwijst vandaag legaal zijn. Zijn kritiek is dan ook vooral gericht op de wetgeving die dergelijke mogelijkheden laat bestaan.

De uitspraken komen op een moment waarop de federale regering opnieuw voor moeilijke budgettaire keuzes staat. De discussie over inkomsten, uitgaven en hervormingen blijft daarbij een van de belangrijkste politieke dossiers.

Vandenbroucke haalde tijdens zijn lezing nog een ander onderwerp aan: de schaal van lokale besturen. Volgens hem kunnen gemeentelijke fusies ervoor zorgen dat lokale overheden sterker worden en beter in staat zijn om complexe welzijnstaken uit te voeren.

Vooral de OCMW's spelen volgens de minister een steeds belangrijkere rol bij begeleiding, activering en gepersonaliseerde ondersteuning. Kleinere gemeenten zouden volgens hem niet altijd over voldoende capaciteit beschikken om die opdrachten efficiënt uit te voeren.

Ook de betaalbaarheid van gezondheidszorg kwam aan bod. Vandenbroucke liet ruimte voor wijzigingen aan de eigen bijdragen van patiënten, maar waarschuwde tegelijk voor te grote verhogingen.

Een hogere kostprijs mag volgens hem er niet toe leiden dat mensen zorg uitstellen of helemaal vermijden. Dat zou volgens de minister uiteindelijk zelfs averechts kunnen werken.

De rode draad door zijn betoog was volgens Vandenbroucke duidelijk: de begrotingsinspanning moet volgens hem eerlijk worden verdeeld. Daarbij kijkt hij nadrukkelijk naar mensen en structuren met de grootste financiële draagkracht.