Waarom de VRT populaire series stilletjes censureert

Wie de afgelopen weken vol spanning keken naar de herhalingen van Witse op VRT 1, bleef op het beslissende moment met een klinkende kater achter. Zonder enige aankondiging werd de allerlaatste aflevering uit het uitzendschema geschrapt. Het is geen incidentele fout van de planners, maar het gevolg van een opvallend en streng beleid: de publieke omroep haalt steeds vaker verouderde afleveringen van iconische reeksen genadeloos van het scherm.

Zelfs op de online streamingdienst VRT MAX zijn de bewuste episodes veelal niet meer terug te vinden. De omroep stelt haar eigen deontologische principes namelijk boven het kijkplezier. "We begrijpen dat dit vervelend is voor de kijkers, maar onze deontologische code primeert", klinkt het formeel bij de VRT.

Dat dit beleid tot verwarring en gaten in de verhaallijnen leidt, blijkt ook bij de heruitzendingen van de dramareeks Kinderen Van Dewindt. Daar zagen kijkers de teller pas vanaf aflevering drie aanslaan. De reden? Een van de gastacteurs uit de eerste episodes werd later veroordeeld voor zware misdrijven. "Iemand die veroordeeld is voor ernstige misdrijven brengen we niet meer in beeld, uit respect voor de slachtoffers", zo verklaart de zender de ingreep.

In het geval van Witse lag de oorzaak overigens niet bij een veroordeelde cast, maar bij het uitzendtijdstip. De ontbrekende slotaflevering droeg de KIJKWIJZER-stempel 16+ vanwege expliciete content, wat volgens de VRT-normen absoluut onverenigbaar is met het familievriendelijke tijdslot in de late namiddag.

Het kuisen van de archieven beperkt zich overigens niet tot deze twee drama’s. Ook kijkers van klassiekers als FC De Kampioenen, Flikken en Recht op recht moeten er rekening mee houden dat niet elke aflevering meer de huiskamer bereikt. Veranderde maatschappelijke normen, verouderde humor of gevoelige thema's zorgen ervoor dat het VRT-archief met een steeds fijner kammetje wordt uitgepluisd. Wie ongestoord wil genieten van de nostalgische tv-geschiedenis, stuit zo steeds vaker op een digitale muur van deontologie.