Nick Bril doorbreekt stilzwijgen na ongeval: "Durfde niet door schoolpoort"

Twee maanden na zijn veroordeling doorbreekt sterrenchef Nick Bril (42) de stilte. In een eenmalig interview blikt hij terug op de nasleep van het dramatische ongeval in januari 2024, waarbij hij onder invloed van alcohol zijn stagiair Joe Claridge overreed. Het slachtoffer verloor hierbij beide benen.

Het ongeval bracht een enorme mediastorm teweeg, die een zware emotionele tol eiste van de kok. "Ik sloot me op in mijn keuken en durfde de mensen niet onder ogen te komen", vertelt Bril openhartig aan Het Nieuwsblad. Zelfs alledaagse taken werden een opgave: "Iets simpels als mijn kinderen ophalen aan de schoolpoort durfde ik maandenlang amper, uit schrik voor de reacties."

De chef-kok geeft toe dat hij diepe dalen heeft gekend en dat zijn fundamenten volledig wankelden. "Iedereen raadde het mij af, maar ik ben elk persartikel en alle reacties blijven lezen. Ik dacht vaak: Nick, je bent een dikke klootzak. Ik snap die reacties voor de volle honderd procent. Ik heb me zo vaak een loser gevoeld."

De rechtbank veroordeelde Bril tot twaalf maanden cel met uitstel en een rijverbod voor onder andere schuldig verzuim en vluchtmisdrijf. Hoewel hij de kwalificatie 'schuldig verzuim' zelf lastig vindt omdat hij naar eigen zeggen destijds niet besefte dat hij over Claridge was gereden, ziet hij in het vonnis wel een noodzakelijke les. Het ongeval dwong hem om zijn ongezonde levensstijl van uitersten drastisch om te gooien.

"Ik hield honderd bordjes tegelijk in de lucht met het restaurant, dj- en televisie-opdrachten. Dat was op lange termijn sowieso niet duurzaam", blikt hij terug. Inmiddels heeft hij afscheid genomen van het nachtleven en geldt er voor hem een absolute nultolerantie wat betreft alcohol in het verkeer.

Dat hij de draad in Antwerpen weer probeert op te pakken met een nieuwe, rustigere zaak, heeft hij volledig aan zijn thuisfront te danken. "In shitty moments kom je altijd terug bij de kern, en dat is je gezin. Zonder mijn vrouw was ik zeker naar het buitenland getrokken, maar ergens is dat ook vluchten voor je verantwoordelijkheid. Dankzij hen hield ik vol."