Vrouw van Sammy Mahdi wil menselijker beleid na miskramen: "De maat is echt vol"

Elk jaar worden duizenden koppels in ons land geconfronteerd met zwangerschapsverlies, maar de nazorg en de wetgeving schieten op cruciale punten tekort. CD&V-Kamerlid Nawal Farih deed, samen met haar man en partijvoorzitter Sammy Mahdi, de afgelopen maanden zelf de pijnlijke ervaring op toen ze tweemaal een ongeboren kind verloor. Voor Farih is de maat vol: zij gebruikt haar persoonlijke relaas nu als breekijzer om de politiek in beweging te krijgen en een structureel geboorteplan af te dwingen.

Volgens het Kamerlid is de huidige gang van zaken in de zorgsector op verschillende vlakken "mensonterend". Farih pleit resoluut voor concrete veranderingen op vier fronten:

Vrouwen die te horen krijgen dat het hartje van hun baby is gestopt, worden volgens Farih te vaak aan hun lot overgelaten met zware medicatie, of moeten tot anderhalve week wachten op een chirurgische curettage bij gebrek aan operationele stand-byregelingen. Farih eist dat de medische wereld hier sneller en menselijker schakelt.

Momenteel starten ziekenhuizen pas met diepgaand onderzoek naar de oorzaak na een derde opeenvolgend zwangerschapsverlies. Farih noemt dit een puur financiële kosten-batenanalyse die voor koppels emotioneel onaanvaardbaar is. Zij wil dat er veel sneller antwoorden worden geboden.

Er bestaat vandaag een gigantisch "dark number" omdat zwangerschapsverlies vóór de 22ste week niet centraal medisch wordt geregistreerd. Farih wil, naar Deens model, dat elke klinisch vastgestelde zwangerschap officieel wordt genoteerd. Zonder harde cijfers is het immers onmogelijk om een effectief beleid te voeren.

In tegenstelling tot landen als Frankrijk, is gespecialiseerde psychologische ondersteuning na een miskraam in België niet standaard ingebed of volledig terugbetaald. "We moeten stoppen met dit verlies kapot te relativeren", stelt Farih.

"Kijk naar Frankrijk. Daar krijg je terugbetaalde psychologische hulp bij het verlies van een zwangerschap. Dat geeft erkenning. Dat het niet niks is dat je is overkomen. In ons land moet je thuis de hel ondergaan en dan afzien in stilte."

Met haar openhartige getuigenis hoopt Farih niet alleen het maatschappelijke taboe te doorbreken, maar ook haar collega-politici te overtuigen om van een menselijkere geboortezorg een absolute prioriteit te maken.