Hoeveel verdient een huisarts?

Een huisarts behoort tot de beter betaalde beroepen in België, maar een eenvoudig antwoord op de vraag “hoeveel verdient een huisarts?” bestaat niet. Dat komt vooral doordat veel huisartsen als zelfstandige werken. Hun inkomsten zijn dus niet hetzelfde als een klassiek brutoloon op een loonbriefje.

De beschikbare officiële cijfers geven wel een beeld. Statbel berekende voor voltijds tewerkgestelde werknemers in 2022 een gemiddeld bruto maandloon van 4.076 euro. Voor artsen lag het gemiddelde toen op 6.722 euro bruto per maand. Dat cijfer gaat echter over artsen in het algemeen en niet uitsluitend over huisartsen. Bovendien gaat het om werknemers, terwijl veel huisartsen zelfstandig zijn.

Voor een zelfstandige huisarts is het interessanter om naar de inkomsten uit de praktijk te kijken. De huisarts ontvangt vergoedingen voor onder meer raadplegingen, huisbezoeken en bepaalde medische handelingen. Daarnaast bestaat er een vergoeding voor het beheer van het globaal medisch dossier (GMD).

Volgens het RIZIV kwam in het klassieke prestatiesysteem ongeveer 77 procent van het inkomen van een huisarts uit raadplegingen en bezoeken. Nog eens ongeveer 17 procent kwam uit het beheer van het GMD.

Dat betekent echter niet dat 77 procent van wat een patiënt betaalt rechtstreeks in de zak van de huisarts verdwijnt. Een zelfstandige huisarts moet immers ook de kosten van de praktijk betalen.

Denk aan huur of een lening voor de praktijkruimte, personeel, software, medische apparatuur, verzekeringen, energie, administratie en sociale bijdragen. Daarna volgen nog belastingen. Het bedrag dat uiteindelijk privé overblijft, ligt daardoor aanzienlijk lager dan de totale omzet van de praktijk.

De vergoeding voor een huisarts is bovendien afhankelijk van de prestatie en de omstandigheden. Het RIZIV publiceert hiervoor officiële honoraria en past de tarieven regelmatig aan. Voor 2026 zijn er onder meer nieuwe tariefdocumenten vanaf 1 september gepubliceerd.

Daarnaast kan een huisarts een vergoeding ontvangen voor het elektronische globaal medisch dossier. Het RIZIV betaalt daarvoor een specifiek honorarium, op voorwaarde dat aan de voorwaarden wordt voldaan. Bij patiënten met een chronische aandoening kan het bedrag bovendien worden verhoogd.

Een huisarts die veel patiënten behandelt, kan daardoor een aanzienlijke omzet realiseren. Maar twee huisartsen met een vergelijkbaar aantal patiënten kunnen toch een heel verschillend inkomen hebben, bijvoorbeeld door verschillen in werkuren, praktijkkosten, personeel en organisatie.

Een belangrijk element is de New Deal voor huisartsenpraktijken. Daarbij verschuift een deel van de financiering van het klassieke systeem waarbij vooral prestaties worden betaald naar een systeem waarbij ook rekening wordt gehouden met het aantal patiënten waarmee de praktijk een vaste therapeutische relatie heeft.

Het RIZIV beschrijft drie financieringspijlers: betaling per prestatie, een forfaitaire financiering per patiënt en financiering voor praktijkmanagement.

Voor 2026 bedraagt de capitatiefinanciering bijvoorbeeld, afhankelijk van leeftijd en statuut van de patiënt, verschillende bedragen per jaar. Voor een patiënt jonger dan 25 jaar zonder verhoogde tegemoetkoming bedraagt de vergoeding in de gepubliceerde tabel 56,88 euro per jaar, oftewel 14,22 euro per kwartaal.

Daarbovenop bestaan er onder voorwaarden vergoedingen voor het organiseren en beheren van een groepspraktijk.

Een exact nettoloon van een gemiddelde huisarts bestaat niet in de officiële statistieken. Dat is belangrijk om te vermelden wanneer je bedragen vergelijkt met werknemers.

Een huisarts die als zelfstandige werkt, heeft immers eerst inkomsten uit de praktijk, vervolgens beroepskosten en sociale bijdragen en daarna belastingen. Het persoonlijke inkomen hangt daardoor sterk af van de manier waarop de praktijk georganiseerd is.

Wat wel duidelijk is: artsen behoren volgens de officiële Statbel-looncijfers tot de beroepsgroepen met hoge gemiddelde brutolonen. Het bedrag van 6.722 euro bruto per maand is echter geen correct “gemiddeld nettoloon van een huisarts” en mag ook niet zomaar als het inkomen van elke huisarts worden voorgesteld.

Wie dus wil weten hoeveel een huisarts écht verdient, moet vooral een onderscheid maken tussen omzet, beroepsinkomen, bruto en netto. Dat verschil kan bij zelfstandige zorgverleners bijzonder groot zijn.