Geen ontsnappen aan: Hoe de lasertechnologie van de ‘superflitspaal’ hardrijders strikt

12 jun , 19:00 • Verkeer

Bestuurders in het Vlaams-Brabantse Landen hebben er sinds kort een opvallende buur bij. Na een sensibiliseringscampagne van twee maanden zet de lokale politie een mobiele 'superflitspaal' in om hardrijders in zones 30 en 50 aan te pakken. Het toestel, dat door de Landense schepen van Mobiliteit Frank Stevens (Vooruit) expliciet wordt ingezet om gedragsverandering te creëren in plaats van de stadskas te spekken, is bezig aan een onstuitbare opmars in het Belgische straatbeeld. Elders kreeg de opvallende container al kleurrijke bijnamen als 'Dikke Bertha' of 'Tommeke'.

Maar wat maakt deze flitsbak nu zo anders dan de traditionele flitspaal of de discrete anonieme politieauto?

De technologie: Onverbiddelijke lasers

Het geheim van de superflitspaal zit vanbinnen. Waar oudere flitssystemen vaak werken met lussen in het wegdek of traditionele radarsystemen, maakt deze gepantserde container gebruik van LIDAR-technologie (Light Detection and Ranging).

Het toestel vuurt continu onzichtbare laserstralen af op het naderende en wegrijdende verkeer. Door de tijd te meten die de laserstraal nodig heeft om terug te kaatsen, berekent de computer de exacte snelheid van het voertuig. Deze technologie kent een aantal grote voordelen:

Uiterst precies: De meting is veel nauwkeuriger dan die van klassieke radars.
Meerdere rijstroken: Het systeem kan probleemloos voertuigen op verschillende rijstroken tegelijkertijd monitoren.
Ongevoelig voor sabotage: De behuizing is nagenoeg kogel- en brandvrij, en zware batterijen zorgen ervoor dat de paal tot een week autonoom kan functioneren zonder stroomtoevoer.

Psychologisch wapen: Zien én vertragen

In tegenstelling tot trajectcontroles of weggestopte flitsers, zet men de LIDAR-container bewust in als een psychologisch en preventief wapen. Juist omdat het een loodzware, opvallende blok is, zie je hem al van ver staan.

Lokale overheden koppelen de inzet ervan steeds vaker aan harde data. In Landen gebeurde dat bijvoorbeeld via het project Telraam, waarbij burgers met sensoren aan hun raam zelf het verkeer maten. Wanneer uit die data blijkt dat er in een bepaalde schoolomgeving of dorpskern structureel te snel wordt gereden, wordt de 'superflitspaal' daar voor enkele weken gedropt. De boodschap is simpel: de overheid waarschuwt eerst, maar wie daarna nog hardleers is, ontsnapt niet aan de laser.