Vlamingen met geld op de spaarrekening worden elk jaar armer

Wie zijn geld braaf op een Belgische spaarrekening laat staan, kijkt aan tegen een geruisloze hold-up. Met toprentes die blijven steken rond de 2% en een inflatie die volgens het Federaal Planbureau in 2026 naar verwachting op 3,4% uitklokt, verdampt de koopkracht waar u bij staat. Geld móét rollen, of beter nog: renderen, om de aanhoudende prijsstijgingen te slim af te zijn.

Gelukkig kent de Belgische economie een ingebouwd schild: de automatische indexering. De spilindex zal in juni 2026 sneuvelen, waardoor ambtenarenlonen en sociale uitkeringen in september omhoogschieten. Let wel op de kleine lettertjes van de "centenindex": de volledige sprong van 2% geldt enkel tot brutobedragen van 2.000 euro (uitkeringen) en 4.000 euro (ambtenaren). Tegen het einde van het jaar (december 2026) staat de volgende indexdrempel alweer te trappelen.

Die stijgende levensduurte komt niet uit de lucht vallen. De Belgische markt deelt in de klappen van internationale prijsschokken. De VN-Voedsel- en Landbouworganisatie signaleert wereldwijd fors duurdere basisproducten zoals vlees, granen en plantaardige oliën. Die mondiale druk sijpelt onherroepelijk door naar uw lokale supermarkt.

Om het vermogen écht te beschermen, kijken velen verder dan de traditionele termijndeposito's. Vastgoed, zoals een appartement aan de Belgische kust, wint aan populariteit als inflatiehedge. De combinatie van huurinkomsten en waardestijging klinkt aanlokkelijk, maar bezint eer ge begint. Onroerend goed is onvloeibaar: u zet uw kapitaal voor lange tijd vast. Tel daar de administratieve rompslomp, het risico op leegstand en de peperdure renovatieverplichtingen voor panden met een slecht energielabel bij op, en de droom van passief inkomen kan snel omslaan in een financiële dagtaak.

Rendement zoeken in 2026 is noodzakelijk, maar risicoloos is het allerminst.