Het tijdperk waarin
trajectcontroles in Vlaanderen en Wallonië onbeperkt konden worden uitgerold als "verdoken belasting" lijkt voorbij. Terwijl 2026 het jaar is waarin alle federale camera's eindelijk op volle toeren draaien, heeft de Vlaamse regering onder minister van Mobiliteit Annick De Ridder de rem gezet op het wildpark aan lokale systemen. De focus verschuift van "cashen" naar "verkeersveiligheid op gevaarlijke punten".
1. Strenger kader voor nieuwe trajecten
In maart 2026 is het nieuwe beleidskader voor gewestwegen volledig van kracht. De overheid heeft besloten om ruim 70 geplande trajectcontroles te schrappen. De reden? Ze voldeden niet aan de nieuwe, strengere criteria. Voortaan mag een trajectcontrole op een gewestweg enkel nog geplaatst worden als:
- Er een bewezen historiek is van ernstige ongevallen op die specifieke plek.
- Cijfers aantonen dat overdreven snelheid de hoofdoorzaak is van de onveiligheid.
- Andere infrastructurele maatregelen (zoals wegversmallingen of drempels) niet mogelijk of effectief zijn.
Hiermee wil de regering het draagvlak bij de burger herstellen. "Handhaving moet eerlijk en transparant zijn, niet bedoeld om gaten in de begroting te vullen", klinkt het in de Brusselse wandelgangen.
2. De terugkeer van de waarschuwingsborden
Een opvallende maatregel die in 2026 volledig is uitgerold, is de herintroductie van de waarschuwingsborden. Waar de vorige minister de bordjes liet weghalen om een verrassingseffect te creëren, staan ze nu op meer dan 370 locaties langs Vlaamse gewestwegen terug. Het doel is preventie: de automobilist moet de kans krijgen zijn snelheid aan te passen vóór hij de zone binnenrijdt. Dit kadert in de nieuwe visie dat een geslaagde trajectcontrole een controle is die geen enkele boete genereert, omdat iedereen zich aan de snelheid houdt.
3. Juridische tik voor "boete-constructies"
Ook de rechterlijke macht heeft een duit in het zakje gedaan. Een recent arrest van maart 2026 stelt paal en perk aan constructies waarbij private bedrijven trajectcontroles financieren in ruil voor een deel van de opbrengst van de boetes. De rechter oordeelde dat dergelijke "winstmodellen" de objectiviteit van de verkeersveiligheid in het gedrang brengen. Gemeenten worden nu gedwongen om hun systemen volledig zelf te financieren en te beheren, wat de wildgroei aan controles in kleine woonwijken (vaak in zones 30) aanzienlijk afremt.
4. 2026: Het jaar van de "Grote Connectie"
Ondanks de beperkingen op nieuwe locaties, worden de bestaande camera's wel efficiënter ingezet. Vanaf dit jaar is het systeem ANPR@GPI volledig operationeel. Dankzij een enorme uitbreiding van de servercapaciteit kan de federale politie nu de data van maar liefst 10.000 camera's tegelijk verwerken. Dit betekent dat trajectcontroles die jarenlang "uit" stonden wegens softwareproblemen, nu 24/7 actief zijn.
Bovendien worden deze camera's vanaf de tweede helft van 2026 gekoppeld aan de database van verzekeraars en de technische keuring. Wie een zone binnenrijdt, wordt dus niet alleen gecontroleerd op snelheid, maar krijgt voortaan ook automatisch een boete als de verzekering of de keuring niet in orde is.
Wat betekent dit voor u?
De boodschap voor de weggebruiker is dubbel. Enerzijds verdwijnen de "valstrikken" op plaatsen waar ze geen nut hebben voor de veiligheid. Anderzijds is de kans dat u op een actieve, gevaarlijke plek wordt betrapt bijna 100% geworden door de verbeterde technologie. De "marge" is weg: in 2026 is de trajectcontrole geen onvoorspelbare loterij meer, maar een gerichte en onvermijdelijke scheidsrechter.